Βραδιά ευτυχούς ποίησης – Poetry Night

21/3/2013 Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

2,5 ώρες ποίησης, μουσικής, συντροφιάς είναι αρκετές για να γίνουν 2,5 ώρες ευτυχίας.

Χτες βράδυ ο χώρος του Παλιού Λιτριβιού ζεστάθηκε από τις 7:30 ως τις 10:00 μ.μ. με υπέροχες απαγγελίες από τον Όμηρο Φωτεινάτο, τη Μαριάνθη Παπαδιαμάντη, τη Στέλλα Γίδαρη και τη Βούλα Διδώνη, μελοποιημένα ποιήματα με συνοδεία πιάνου από την Άννα Παπαζαφειροπούλου και μελωδικές φωνές που ενώθηκαν από όλη τη συντροφιά, σιγοτραγουδώντας στίχους Ελύτη, Καββαδία, Σεφέρη, Ρίτσου, Νικολακοπούλου, Γκανά και άλλων ποιητών – πόσους αλήθεια ακόμα διαβάσαμε και πόσους αφήσαμε ανυπομονώντας για μια επόμενη φορά;- υπό τις μουσικές Θεοδωράκη, Θάνου Μικρούτσικου, Χατζιδάκι, Κραουνάκη και άλλων μάγων συνθετών.

Ένα μικρό βίντεο για να βρεθούν για 5 λεπτά μαζί μας όσοι έλειψαν αυτή τη φορά.

21/3/2013 International Poetry Day

2.5 hours of poetry, music, company are enough to become 2.5 hours of happiness.

Last night the Old Olive Press warmed up from 7:30 to 10:00 p.m. with wonderful recitations by Homer Foteinatos, Marianthi Papadiamanti, Stella Gidari and Voula Didoni, poems turned to songs with Anna Papazafeiropoulou on the piano and melodic voices that united by all the company, singing the words of Elytis, Kavvadias, Seferis, Ritsos, Nikolakopoulou, Ganas and other poets -how many did we indeed read and how many we left looking forward for another time?- with the music of Theodorakis, Thanos Mikroutsikos, Hadjidakis, Kraounakis and other magical composers.

A small video for those that didn’t make it to find themselves among us.

Η Τέχνη στο Παλιό Λιτρίβι – Art in the Old Olive Press

Advertisements

Η ιστορία ενός ξεκινήματος…

Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να ξεκινάει πριν από έξι περίπου μήνες, τον Οκτώβριο του 2012, με τη μόνιμη εγκατάστασή μας στον Πόρο. Ή ίσως πριν από ενάμιση χρόνο, όταν αποφασίσαμε να φύγουμε από την Αθήνα. Ή ίσως χρόνια πριν, με την πρώτη σπίθα έμπνευσης σ’ εκείνο το παραδοσιακό καφενείο στον Βόλο ή με ένα γαλακτοπωλείο που δεν έγινε… Ας την ξεκινήσουμε όμως στο εδώ και το τώρα, στις 17 Μαρτίου 2013, ή μάλλον λίγες μέρες νωρίτερα, μέσα στον αναβρασμό των προετοιμασιών. Ανάμεσα σε ηλεκτρολόγους και ξυλουργούς, με το αυτοκίνητο να εκτελεί χρέη φορτηγού, με την αγωνία της μεταφοράς του πιάνου, με δελτία τύπου, βαψίματα, τοποθέτηση ραγών και φωτισμού, αποφάσεις, αποφάσεις, αποφάσεις… αποστάσεις…

_MG_7306

Γιαπί.

 

Picture 002

Βάψιμο αναγνωστηρίου.

Συνέχεια

η Τέχνη στο παλιό λιτρίβι / παρασκήνια

Φώτα. Στήριξη έργων. Κάδρα. Βάψιμο. Πολλά. Δύναμη. Αισιοδοξία…

Image

Νίκο, τρέχα… Ο τίτλος σου περιμένει.

Το πιάνο; 12 σκαλιά να κατέβει, 3 ώρες δρόμο. 3 σκαλιά για να ανέβει.

Χάρτινα ποτηράκια; Μήπως γυάλινα; Να πιούμε. Γιορτή…

Πολύς κόσμος. Νυχτώνει νωρίς. Η μέρα μεγαλώνει.

Κάποιοι θα ταξιδέψουν. Για το ταξίδι. Για το νέο. Για εμάς. Ελπίδα.

ΟΙ γείτονες; Πολύ κοντά. Ήσυχα. Παρέα μας…

Η Ελλάδα ακόμα ταξιδεύει. Όποια κι αν είναι…

Ελπίζουμε στο καλύτερο… ΔουλεύουμεImage 

Στόχος το αυθεντικό. Το μάθημα του παλιού. Η εμπειρία του νέου… Σμίξιμο

Μας νοιάζει. Μας μοιάζει; Ροή συνεχώς…

Η θάλασσα σύντροφος.

Ο καιρός χορηγός.

Σας παρακαλούμε μην καπνίζετε εντός… για όλους μας.

Μακάρι να μην καπνίζατε και εκτός… για εσάς.

17:00 17/3/2013

Κυριακή χαράς.

Αγωνία. Έτοιμοι. Ανοίξτε τις πόρτες…

Χαρά μεγάλη. Φίλοι!

Σας περιμένουμε 🙂

Image